Koronarografia - angiografia tętnic wieńcowych

Koronarografia to angiografia tętnic wieńcowych (inaczej: cewnikowanie tętnic wieńcowych, obrazowanie tętnic wieńcowych, z ang. Coronarography). Koronarografia jest to badanie umożliwiające zobrazowanie tętnic wieńcowych.

Na czym polega koronarografia?

Koronarografia polega na wprowadzeniu specjalnego cewnika do ujścia tętnicy wieńcowej, celem podania kontrastu do światła naczynia (kontrast - płyn dobrze widoczny w promieniach Roentgena). Badanie wykonuje się w pracowni hemodynamiki wyposażonej w cyfrowy angiograf. Cewniki wprowadza się przez tętnice obwodowe wykonując nakłucie w znieczuleniu miejscowym. Typowe miejsca dostępu do naczyń obwodowych to: w pachwina tętnica udowa, w nadgarstku tętnica promieniowa oraz na rami tętnica ramieniowa. Po nakłuciu obwodowej tętnicy do jej światła wprowadza się koszulkę naczyniową a następnie poprzez nią odpowiednie cewniki.

Co pozwala ocenić koronarografia?

Koronarografia pozwala postawić właściwe rozpoznanie, ale przede wszystkim pomaga zaplanować prawidłowego leczenia. Może to być leczenie zachowawcze (farmakologiczne, dietetyczne, rehabilitacyjne) lub  zabiegowe.

Kwalifikacja do zabiegu koronarografii.

Zabieg obrazowania tętnic wieńcowych wykonuje się w trybie planowym lub w trybie pilnym.

Zabiegi w trybie pilnym są wykonywane u pacjentów z podejrzeniem ostrego zespołu wieńcowego. Po rozpoznaniu typowych objawów, oraz wykonaniu niezbędnych badań pomocnych w prawidłowej kwalifikacji do zabiegu wykonuje się koronarografie. Do planowych zabiegów koronarografii kwalifikuje lekarz po wykonaniu niezbędnych badań nie inwazyjnych: (EKG, test wysiłkowy, ECHO serca, SPECT). Na podstawie zebranego wywiadu dotyczącego nasilenia dolegliwości u chorego, występujących czynników ryzyka, wyników badań nieinwazyjnych, ogólnego stanu zdrowia lekarz podejmuje decyzje o wykonaniu badania. Wpływ na decyzje kardiologa mają także ewentualne przeciwwskazania do koronarografii.

Kwalifikacja do dalszego postępowania po koronarografii.

Po koronarografii zespół lekarski ocenia stan tętnic wieńcowych i biorąc pod uwagę całokształt objawów i badań oraz opinie pacjenta podejmuje decyzje co do dalszego postępowania. Może to być leczenie zachowawcze (farmakologiczne, dietetyczne, rehabilitacyjne) lub leczenie zabiegowe.

Leczenie zabiegowe to angioplastyka wieńcowa. Jest to małoinwazyjny zabieg wykorzystujący dostęp przez tętnice obwodową jak w koronarografii polegający na rozszerzeniu zwężonej tętnicy balonikiem a następnie implantowanie stentu który zapobiega przed ponownym zwężeniem naczynia lub pomostowanie aortalno-wieńcowe  tzw. "by-passy" czyli zabieg kardiochirurgiczny z otwarciem klatki piersiowej polegający na wytworzeniu pomostu pomiędzy aortą i zwężonym naczyniem wieńcowym poprzez wszczepienie tętnicy lub żyły. Do zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego kwalifikuje zespół lekarzy kardiologów i kardiochirurgów.

W niektórych przypadkach wykonuje się dodatkowe badania inwazyjne, takie jak obrazowanie ścian tętnic wieńcowych przy użyciu ultrasonografii wewnątrzwieńcowej (IVUS), śródnaczyniowy rezonans magnetyczny czy optyczną koherentną tomografię. Metody te pozwalają na uzyskanie obrazów ściany naczynia w wysokiej rozdzielczości.

Wykonuje się także badania czynnościowe jak FFR czyli inwazyjny pomiar rezerwy wieńcowej czy też dowieńcowe podanie leków pozwalające ujawnić skłonność do skurczu tętnicy wieńcowej.

Badania te pozwalają na podjęcie właściwej decyzji terapeutycznej.